| POŻEGNANIE MATURZYSTÓW | ||||
|
Moi Drodzy Młodzi Przyjaciele! Przyszliście dzisiaj, aby odebrać wyniki naszej wspólnej cztero i pięcioletniej pracy. W takim dniu przychodzi czas nie tylko na sprawozdania, analizy i podsumowanie ale także na ostatnie rady i wskazówki. Przebywaliście w Szkole 4 lub 5 lat, czyli odpowiednio: jedną piątą lub jedną czwartą część swojego dotychczasowego życia. To bardzo długo. Stąd przez te wszystkie lata wielka odpowiedzialność ciążyła na nas wszystkich: na dyrekcji Szkoły, nauczycielach, pracownikach Szkoły, rodzicach i na Was, drodzy Absolwenci. Wszyscy musieliśmy się bardzo starać, aby nie zmarnować ani chwili Waszej młodości, ponieważ to Ona '' jest wprowadzeniem do całej reszty(…) jest fundamentem, na którym ma oprzeć się cała budowla życia.'' ( Jakub Alberione). |
|||
|
Nasze starania miały spowodować , by te fundamenty były na tyle porządne, aby mogły zapewnić trwałość Waszej budowli życia. Stąd też pochodziły działania Szkoły odczytywane niejednokrotnie przez Was jako niedogodności: - W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu potrzebnych w życiu wiadomości i umiejętności były wykłady, burze mózgów, prace w grupach, zlecane do wykonania projekty, zadawane prace domowe, zarządzane klasówki, sprawdziany i testy. - Dla ukształtowania ''kręgosłupa moralnego'' potrzebne były pogadanki wychowawcze, prace społeczne, nieprzyjemne upomnienia i nagany, zalecane specjalne lektury, nakazywane pomoce koleżeńskie, ale także nagrody, wspólne wyjazdy i wyjścia, oraz oddziaływanie ''przykładem własnym''. - Po to, aby uczynić proces dydaktyczny i wychowawczy efektywniejszym, były różne starania o właściwy stan sprzętu i pomocy naukowych. Była to ciężka praca. Dziś są jej efekty: dorośli, dojrzali, mądrzy, kreatywni Absolwenci idący w dorosłe życie. Mam nadzieję że wszyscy zdajecie sobie sprawę z tego że Stefan Żeromski miał rację, gdy twierdził: ''Życie jest trudną lekcją, której nie można się nauczyć. Trzeba ją przeżyć.'' Ale Wy umiecie przecież radzić sobie z trudnymi lekcjami! Dlatego, mam nadzieję, że pokierujecie swoimi losami tak, aby na powstałym w naszej Szkole fundamencie zostało zbudowane dobre życie, z którego Wy będziecie kiedyś dumni i że nikt nie będzie przez Was płakać. Trudna to sprawa, więc musieliśmy dołożyć wszelkich starań, aby Was do takiego właśnie życia przygotować. Dziś zapewne większość z Was już zrozumiała i doceniła celowość różnych poczynań Szkoły. Na tym bowiem polega dorosłość, by sprawnie oddzielać dobro od zła. Ruszajcie więc życiu naprzeciw, prezentując postawy, poszerzając horyzonty, rozwijając się nieustająco i utrwalając wartości wpojone Wam przez Szkołę. Zapamiętajcie jeszcze myśl z twórczości Mariana Gawalewicza: ''Życie, jak jesień…coś w nim z blasków lata, Z uśmiechów słońca przez mgły i szarugi, Z złotawych blasków wśród szarego świata, Z kwiatów, co nigdy nie kwitną raz drugi …'' Na zakończenie pragnę Was zapewnić, że ta Szkoła pozostanie na zawsze Waszą Szkołą. Wszyscy, czekamy na wiadomości o waszych losach i na wasze odwiedziny. Nie zrywajcie kontaktów, pomni rady: ''Przyjaciół nie pozyskuj lekkomyślnie, a tych, których pozyskałeś, lekkomyślnie nie porzucaj''. (Safona) Proszę Was bardzo o wypełnienie wręczonej Wam Karty Absolwenta. To będzie pierwsza oznaka, że cenicie wysoko kontakt ze Szkołą i że chcecie pozostać członkiem Jej społeczności, mimo że będziecie daleko fizycznie. Żegnając Was, wyruszających w trudne, dorosłe życie, w imieniu Rady Pedagogicznej, w imieniu wszystkich pracowników Szkoły i swoim własnym życzę wam wszystkim w miarę prostych życiowych dróg, wielu planów i marzeń, dobrych pomysłów na ich realizację oraz wielu przyjaciół pomagających w ich spełnianiu. Jednocześnie składam serdeczne podziękowania wszystkim, których trud złożył się na dzisiejszy sukces w postaci dobrych absolwentów Szkoły. Dziękuję bardzo Rodzicom, którzy tworząc razem z pracownikami szkoły środowisko wychowawcze, wydajnie wspomagali szkołę w wypełnianiu jej trudnych zadań. Dziękuję Wychowawcom i opiekunom, którzy byli zawsze, dyskretnie ''gdzieś w okolicy'', tak, żeby swoim wychowankom służyć wsparciem i radą, gdy tylko zaistnieje taka potrzeba. Dziękuję Radzie Pedagogicznej za przekazane wiadomości merytoryczne oraz za wypracowanie umiejętności i takich postaw życiowych, które, mam nadzieję, pozwolą naszym absolwentom odnaleźć swoje miejsce we współczesnym świecie. Dziękuję wszystkim Pracownikom Administracji, obsługi i szkolnej służbie zdrowia za zapewnienie naszym uczniom takich warunków, w których ''wiedza sama wchodzi do głowy''. Szanowni Państwo! Ci młodzi ludzie, którzy w tym roku z powodzeniem ukończyli szkołę, to nasz wspólny sukces! |
||||
|
||||